فرامرز سلیمانی :دشت گشت -٤٦
و امیر پازواری با نیما عاشقانه می خواند ٨٠
امیر گته ته غمزه مره مصافن
ته قول و زبون هر دو من خلا فن
مه سر قلم ره هر کسی شکافن
وینن منه دل باطنه عشق در لا فن
---
امیر می گوید ناز تو مدام بر تنم می تازد
قول سخنت خلاف من می بافد
گر سر قلم مرا کسی بشکافد
بیند که دلم به مهر تو می لافد
---
٨٠. امیر مازندرانی به ترجمه ی فرامرز سلیمانی
No comments:
Post a Comment